Geboren en opgegroeid in Zele (OVL-BE), alwaar ik heb leren leven in een rustige gemeenschap en genoten heb van de deugden
en ondeugden van een christelijke opvoeding. Direct gevolg hiervan is m'n jarenlange ervaring als misdienaar en kennis van
de bijbel, wat later misschien een belangrijke rol kan spelen in de keuzes van mijn leven. Beklagen doe ik het niet, elke
ervaring is er een die je moet koesteren en de wijn is nu eenmaal lekkerder als hij niet voor jou is...
In de val gelokt door onvoldoende levenservaring stort ik mij in de leer van de muziek en begin muziekschool en orgellessen te volgen. 4 jaar notenleer, 3 extra saaie jaren muziekcultuur en bijna een decennia kerkelijke orgellessen later komt het woord waarom in m'n gedachten binnengesijpeld.
De schooltijd verloopt redelijk normaal, en na de nodige stapels strafwerk komen de eerste bewuste keuzes. En ze zijn al meteen fout. De eerste twee jaren in het middelbaar onderwijs gaan snel voorbij, en al snel ben ik nodig aan verandering van school wegens een slechte keuze van studierichting. Van het Pius X Instituut te Zele, verhuis ik naar het VTI in Dendermonde, en Moderne ASO ruil ik in voor Industriële Wetenschappen TSO. Deze keuze is een goede, en ik houd het er 3 jaar vol. Maar het verstand groeit traag, dus na die 3 jaar besluit ik nog maar eens een keuze te maken. Dit maal word het Informatica in het KTA te Gent voor de laatste 2 blokken van m'n middelbaar onderwijs. De computer-ervaringen die ik van kindsbeen af heb geleerd door massa's spelletjes te laden en ontelbare keren op de joystick te rammen werpen eindelijk vruchten af. Met glans voltooi ik de opleiding, wat mij de ambitieuze titel Programmeur A2 opleverd. Euforie alom, maar daar komt nogmaals een keuze op me af: de hogere opleiding, het échte werk.
Ik maakte een belangrijke keuze, en verbaasde vriend en vijand: ik koos niet voor de logische stap om informatica verder uit te diepen in een hogeschool of unif, maar ging in plaats daarvan een grafische opleiding opzoeken. Omdat gent een enorme aantrekkingskracht uitoefend op studenten, en ik er de weg naar de veldstraat al goed kende, bleef ik in de buurt en koos voor de toenmalige EGON Hogeschool. Echter, na een jaartje hield ik het er voor bekeken. Het volstaat om te weten dat mijn visies niet overeen kwamen met die van de leraren.
Vermits ik reeds enige tijd bezig was met de grafische wereld als hobby, besloot ik naast de uiteraard aangename kennis van het 1e jaar EGON me verder te scholen door zelfstudie en avondschool. En ik deed wat elke student zo lang mogelijk probeert uit te stellen: ik zocht werk.
Dit ging redelijk vlot, maar je moet er wel de deuren van alle intrimkantoren voor platlopen en blijven platlopen. Ik belandde, na een maand ploegwerk in 't fabriek, op een droomjob: ik werd redder. In een vorig leven had ik m'n reddersdiploma behaald maar nooit had ik durven hopen het ooit nog es écht te kunnen gebruiken. En terwijl ik overdag bikini keek en levens redde, vulde ik m'n avonden met allerlei opleidingen en grafische uitspattingen. Ik leerde beeldmontage, ik gebruikte mijn vader's oeroude Pentax om foto's te leren maken en ontwikkelde verschillende websites voor vriend, vijand en jeugdhuis. Maar ook affiches, flyers en logo's ontwerpen voor evenementen of persoonlijk gebruik hielpen me om me te ontwikkelen en voor te bereiden voor een eventuele toekomstige job in de wereld van m'n natte dromen: de grafische sector.
In de val gelokt door onvoldoende levenservaring stort ik mij in de leer van de muziek en begin muziekschool en orgellessen te volgen. 4 jaar notenleer, 3 extra saaie jaren muziekcultuur en bijna een decennia kerkelijke orgellessen later komt het woord waarom in m'n gedachten binnengesijpeld.
De schooltijd verloopt redelijk normaal, en na de nodige stapels strafwerk komen de eerste bewuste keuzes. En ze zijn al meteen fout. De eerste twee jaren in het middelbaar onderwijs gaan snel voorbij, en al snel ben ik nodig aan verandering van school wegens een slechte keuze van studierichting. Van het Pius X Instituut te Zele, verhuis ik naar het VTI in Dendermonde, en Moderne ASO ruil ik in voor Industriële Wetenschappen TSO. Deze keuze is een goede, en ik houd het er 3 jaar vol. Maar het verstand groeit traag, dus na die 3 jaar besluit ik nog maar eens een keuze te maken. Dit maal word het Informatica in het KTA te Gent voor de laatste 2 blokken van m'n middelbaar onderwijs. De computer-ervaringen die ik van kindsbeen af heb geleerd door massa's spelletjes te laden en ontelbare keren op de joystick te rammen werpen eindelijk vruchten af. Met glans voltooi ik de opleiding, wat mij de ambitieuze titel Programmeur A2 opleverd. Euforie alom, maar daar komt nogmaals een keuze op me af: de hogere opleiding, het échte werk.
Ik maakte een belangrijke keuze, en verbaasde vriend en vijand: ik koos niet voor de logische stap om informatica verder uit te diepen in een hogeschool of unif, maar ging in plaats daarvan een grafische opleiding opzoeken. Omdat gent een enorme aantrekkingskracht uitoefend op studenten, en ik er de weg naar de veldstraat al goed kende, bleef ik in de buurt en koos voor de toenmalige EGON Hogeschool. Echter, na een jaartje hield ik het er voor bekeken. Het volstaat om te weten dat mijn visies niet overeen kwamen met die van de leraren.
Vermits ik reeds enige tijd bezig was met de grafische wereld als hobby, besloot ik naast de uiteraard aangename kennis van het 1e jaar EGON me verder te scholen door zelfstudie en avondschool. En ik deed wat elke student zo lang mogelijk probeert uit te stellen: ik zocht werk.
Dit ging redelijk vlot, maar je moet er wel de deuren van alle intrimkantoren voor platlopen en blijven platlopen. Ik belandde, na een maand ploegwerk in 't fabriek, op een droomjob: ik werd redder. In een vorig leven had ik m'n reddersdiploma behaald maar nooit had ik durven hopen het ooit nog es écht te kunnen gebruiken. En terwijl ik overdag bikini keek en levens redde, vulde ik m'n avonden met allerlei opleidingen en grafische uitspattingen. Ik leerde beeldmontage, ik gebruikte mijn vader's oeroude Pentax om foto's te leren maken en ontwikkelde verschillende websites voor vriend, vijand en jeugdhuis. Maar ook affiches, flyers en logo's ontwerpen voor evenementen of persoonlijk gebruik hielpen me om me te ontwikkelen en voor te bereiden voor een eventuele toekomstige job in de wereld van m'n natte dromen: de grafische sector.
